تغییر کردن سخته؟موانع تغییر چیست؟درسگفتار دکتر حورایی

چرا تغییر کردن سخته؟
چرا به دونسته هامون عمل نمیکنیم؟
حتما خیلی از ماها ازین قول ها بخودمون دادیم:
از همین شنبه دیگه ورزش رو شروع میکنم!!!
اصلا هرشب یه برنامه برای مطالعه میزارم!!!
از امشب دیگه سیگار نمیکشم!!!
دیگه درسام رو به موقع میخونم و نمیزارم برای شب امتحان!!

خلاصه اینکه ازین قول ها بخودمون زیاد میدیم ولی به مرحله عمل نمیرسه

دکتر حورایی یه جواب برای سخت بودن تغییر و موانع اون داره که نقل به مضمون براتون شرح میدم

چهار دلیل برای سخت بودن تغییر و موانع اون وجود داره:

که به ترتیب اهمیت از ضعیف ترین به قوی ترین توضیح میدم

۱:جهل

یعنی در مورد بدی ها و خسارت های عدم تغییر کردن و به زبان ساده هزینه های عدم تغییر رو اگاهی کامل ازش نداریم .

یه جمله ای هست در این مورد که میگه :
تهوعی باید، تحولی شاید
درواقع تا از زشتی ها و هزینه هایی که بابت عدم تغییر باید بپردازیم آگاهی نداشته باشیم اون مسیر سخت رو نمیریم.
راه حلش چیه؟ خیلی ساده، بریم درموردش آگاهی کسب کنیم.

۲:تعصب و لجاجت

یعنی من بخاطر اعتقادات، خرده دانش ، سن و دیگر عوامل نخوام قبول کنم اشتباه دارم و باید تغییر کنم.
مثلا فکر کنم چون دکترای فلان رشته رو دارم دیگه علامه دهرم. چون دینم فلانه اصلا ایرادی بر طرز تفکر من نیست. چون تو جمع از همه چندسالی بزرگترم اشتباه نمیکنم.
توی این موضوع آقایون تعصب شدیدتری دارند.
راه حلش چیه؟

قبول کنیم که ما توی دنیا مثل یه شاگرد هستیم که باید یاد بگیریم. حالا فرق نمیکنه طرف بچه باشه، پیر باشه،مذهبی باشه، لاییک باشه، همجنس باز باشه یا هرچی! هرکدوم اینها میتونن استاد ما باشن.

۳:ترس

تغییر کردن و قدم گذاشتن توی یه مسیر جدید و ناشناخته واقعا ترس داره.

از طرفی خیلی از اوقات عمده ترس ما مربوط به قضاوت دیگرانه، ترسهای دیگری مثل عدم تایید شدن.
مثلا در نظر بگیرین فلانی تاحالا هرچی چادری میدید میگفت کلاغ، حالا خودش بخواد تغییر رویه بده و بره محجبه بشه و شما در نظر بگیرید دوستانش چه برسر وی خواهند اورد!
راه حل چیه؟

باور کنم تغییر مثبت لازمه رشده و هزینه و سختی و درد داره، و قبول کنم تا الان مسیر غلطی رو طی میکردم.

۴:پاداش های کاذب

ما خیلی از رفتارهای غلط خودمون رو بخاطر این ادامه میدیم که داریم از اون پاداش(باج) میگیریم.
مثلا پاداش خجالتی بودن اینه که بهمون بگن چقدر محجوبه، چقدر آقااااست، چقدر خانووووومه.
پاداش اخمو بودن اینه که بگن چقدر ما با جذبه ایم، چقدر جبروت داریم.
راه حل چیه؟

توجه خودمون رو به هزینه هایی که داریم بابت این رفتار غلط میدیم جلب کنیم نه باج ها و پاداش های کاذب.

 

تغییر یک فرایند است نه یک رویداد

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *