درباره من

مرتضی رضایی چراتی هستم

دانش آموخته مهندسی صنایع و علاقه مند به کنترل پروژه در شاخه مهندسی صنایع هستم.

از دوران مدرسه همیشه به این فکر میکردم که چرا تعدادی افراد (حالا میخواد دکتر باشه،مهندس باشه بقال باشه یا هر موقعیت اجتماعی دیگه) موفق میشن و از کیفیت زندگی بالاتری برخوردار هستند ولی بقیه نه ؟ از جهت دیگه یادمه تو کتاب دبستان یه جمله ای بود تو درس مرتبط با جبار باغچه بان که این نوشته بود: “دریافتم که آتش ذوق و قریحه ی کودکان تبریز، در کنج خانه خاموش می شود” و همیشه یکی از دغدغه های ذهنم این بود که چقدر استعداد ها و توانایی ها هست که متاسفانه شناخته نمیشه و پرورش داده نمیشه و به هدر میره و چقدر افراد میتونستن بالنده بشن و نشدن،درنتیجه در زمینه روانشناسی، توسعه فردی و منابع انسانی مطالعات و تجربیاتی پیدا کردم و علاقه مند هستم شرایطی فراهم کنم تا همه افراد بتونن جایگاه خودشون رو تو دنیا پیدا کنن.